Zaha Hadid. Performing Arts Center.

Odważne projekty Zahy Hadid już nikogo nie dziwią. Jej kreatywność nie zna ograniczeń, nie kopiuje innych, tylko tworzy własną i niepowtarzalną sztukę. Tak, sztukę. Ponieważ jej projekty są czymś więcej niż tylko projektami architektonicznymi. Ale do rzeczy.. :)

 

Zaha Hadid, znana na całym świecie brytyjska architekt, pochodząca z Iraku. Jako pierwsza kobieta zdobyła w 2004 Nagrodę Pritzkera, a rok wcześniej otrzymała Nagrodą Miesa van der Rohe. W 2010 roku uhonorowano ją nagrodę Stirlinga. Przedstawicielka dekonstruktywizmu, a prywatnie córka byłego prezesa irackiej Partii Demokratycznej. Studiowała na uniwersytecie w Bejrucie do 1977, a później na Architectural Association School w Londynie. Pracowała w Office for Metropolitan Architecture Koolhaasa. Aktualnie mieszka i pracuje w Londynie, gdzie założyła swoje własne biuro.

Międzynarodową sławę zyskała dzięki projektom konkursowym. Jej pomysły były tak odważne i nowatorskie, że brakowało osób chętnych, które zdecydowałyby się je zrealizować. Pierwszy większy budynek Hadid powstał dopiero w 1993 roku – straż pożarna fabryki Vitra w Weil am Rhein, obecnie używany, jako pawilon wystawienniczy. Jednak Zaha Hadid osiągnęła sukces architektoniczny, o którym marzy nie jeden architekt. Chcę Wam przedstawić projekt Performing Arts Center, który stał się dla mnie inspiracją.

Zaha Hadid, straż pożarna fabryki Vitra w Weil am Rhein

Budynek Performing Arts Center jest częścią dużego projektu budowy odważnej, wartej wiele miliardów dolarów, dzielnicy kulturalnej w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Powstanie ona na wyspie znajdującej się przy nabrzeżu stolicy – Abu Dhabi. Dzielnica Kulturalna, jakiej jeszcze nie widział świat arabski, złożona będzie z trzech muzeów zaprojektowanych przez światowych architektów: Zahy Hadid, Franka Gehry’ego, Jeana Nouvel’a i Tadao Ando. 

Jean Nouvel, Muzeum ze sztuką klasyczną

Tadao Ando, Muzeum Morskie

Frank Gehry, oddział  Muzeum Guggenheima, ze sztuką współczesną

Zaha Hadid, Centrum Sztuk

Ideą projektu jest przekształcenie brzydkiego kiedyś miasta pustynnego nad Zatoką Perską w międzynarodową stolicę sztuk pięknych i atrakcję turystyczną. Jeśli budowa zakończy się w przeciągu dziesięciu lat, będzie to największe istniejące na świecie przedsięwzięcie, poświęcone sztuce i kulturze. Ando zaprojektuje siedzibę Muzeum Morskiego ukazującego historię Zatoki Arabskiej, budowla Nouvel’a pomieści muzeum ze sztuką klasyczną i prawdopodobnie stanie się przyczółkiem paryskiego Luwru. Natomiast budynek Gehry’ego będzie oddziałem Muzeum Guggenheima, ze sztuką współczesną. Zaha Hadid zaprojektuje rozległe Centrum Sztuk. Dodatkowo w Dzielnicy Kulturalnej zaproponowano budowę Muzeum Narodowego, przestrzeni wystawowej zmieniające się, co dwa lata, szkół plastycznych i Akademii Sztuk Pięknych. Obiekty te będą zaprojektowane przez architektów o mniejszym dorobku. W pozostałej części wyspy mają powstać hotele, pola golfowe, wille i inne obiekty turystyczne.

Centrum Sztuk Hadid, niektórym przypomina statek kosmiczny innym żywy organizm. Według mnie drugie porównanie jest zdecydowanie bardziej trafne. Projekty Zahy Hadid charakteryzują się nawiązaniem do kształtów organicznych, zaczerpniętych z natury. Budynki przybierają płynny i plastyczny kształt formy, i w tym wypadku jest tak samo. Performing Arts Center zawierać będzie scenę muzyczną, salę koncertową, operę i dwa teatry ( jeden będzie w stanie pomieścić 6.300 widzów). Przeźroczyste i przestrzenne centrum o organicznych kształtach i swobodnej bryle, będzie unosić się nad lazurowymi wodami Zatoki Perskiej. Wysokość obiektu to 62m, szerokość 135m, długość 490m (w tym most), całkowita powierzchnia wynosi 62770 m². W sumie obiekt będzie posiadał czternaście kondygnacji (cztery pod i dziesięć na powierzchni ziemi). Jak mówi Hadid – ,,Inspirację czerpałem z natury i architektury organicznej; to budowla o płynnych kształtach o bardzo dobrej akustyce.’’

Architektura Zahy Hadid jest bardzo odważna, niewiele jest takich obiektów innych architektów. Jej znakiem rozpoznawczym stały się budowle o organicznych kształtach i swobodnej bryle. Dominujące a zarazem wtapiające się w strukturę tkanki miejskiej. Nowoczesne, szokujące, płynne. W Polsce jeszcze nie powstają takie dzieła, wydawać by się mogło, że nie pasują one do naszej architektury. Jednak nic bardziej mylnego, czasami trzeba zastosować kontrast, który przełamie ciąg powtarzalnych brył.

 Anna

Zapraszamy do Polubienia Nas na Facebooku : 
https://www.facebook.com/pages/Architekt-na-obcasach/505853026165518
:)

Źródło: inhabitat.com, archidialog.com, blog.kofashion.com, pl.wikipedia.org., pinelopi.wordpress.com, skyscrapercity.com, hauteliving.com,twoja-inspiracja.blogspot.com, pad-fairs.com, bryla.pl, zaha-hadid.com

Ten wpis został opublikowany w kategorii Architektura i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>